Niewielkich rozmiarów talerzyk wykonany z białej porcelany i malowany podszkliwnie kobaltem. Lustro zdobione ręcznie malowanym przedstawieniem karpia koi, krawędź talerzyka obwiedziona kobaltowym pasem.

 

Karpie KOI  to ozdobna, udomowiona odmiana karpia. Hodowlę tej ryby rozpoczęto w Japonii na początku XIX w. Ze względu na atrakcyjne ubarwienie karpie koi często hodowane są w oczkach wodnych i basenach rybnych. Motyw karpia koi jest mocno kojarzony z Dalekim Wschodem i często pojawia się w tamtejszej sztuce.

 

Tradycja wytwarzania ceramiki kobaltowej to ważny trend związany z historią porcelany. Tak zwany „kobaltowy błękit”, zbliżony odcieniem do granatu, stosowany w zdobieniu klasycznej biało-niebieskiej porcelany, nazwę zawdzięcza kobaltowi, metalowi, z którego ten kolor pozyskiwano. Czasem zamiennie ten kolor nazywa się „błękitem drezdeńskim” (od porcelany zdobionej w ten sposób w rejonie Drezna). Kobaltowy pigment zaczęto stosować dopiero w pierwszych dekadach XVIII wieku. Wcześniej nie znano tego odcienia błękitu i stosowano zamienne barwniki, jak na przykład „lapis lazuli”. Odkrycie receptury na kobaltowy błękit zostało masowo wykorzystane w osiemnastowiecznych manufakturach porcelany i dzięki temu kolor, zwany w skrócie „kobaltem”, jest powszechnie kojarzony z klasyczną biało-niebieską porcelaną i fajansem. Często bywał stosowany do malowania ornamentyki imitującej wzory chińskie na porcelanie, na przykład „wzoru cebulowego”, lub pejzaży orientalnych. 

Talerzyk z karpiem KOI. Porcelana malowana kobaltem

Sprzedane