Nastrojowy pejzaż autorstwa polskiego malarza Franciszka Czekaja, przedstawiający fragment wiejskiej zabudowy z charakterystycznymi drewnianymi domami krytymi stromymi dachami. Na pierwszym planie ukazana piaszczysta droga prowadzącą pomiędzy zabudowaniami. Obraz oddaje wrażenie spokojnego, codziennego życia dawnej wsi.

Obraz wyróżnia się syntetycznym ujęciem form i swobodnym prowadzeniem pędzla. Choć paleta barw obrazu utrzymana jest w tonacji stonowanej, artysta ożywia kompozycję subtelnymi akcentami błękitów, różów i zieleni. Zestawienie chłodnych i ciepłych tonów nie służy wiernemu odtworzeniu rzeczywistości, lecz budowaniu nastroju oraz oddaniu wrażeń świetlnych. W sposobie traktowania koloru można dostrzec inspiracje malarstwem impresjonistycznym – zwłaszcza w swobodnym operowaniu plamą barwną, rezygnacji z drobiazgowego detalu oraz dążeniu do uchwycenia atmosfery miejsca. Pastelowe refleksy na ścianach budynków i miękkie przejścia tonalne nadają przedstawieniu lekkość, sprawiając, że zwyczajny motyw wiejskiej zabudowy zyskuje poetycki i niemal ulotny charakter.

To interesujący przykład polskiego malarstwa pejzażowego. Artysta notowany aukcyjnie. 

Obraz oprawiony w piękną złoconą ramę. Niesygnowany.

Franciszek Czekaj (1923 - 1979) to malarz związany ze środowiskiem krakowskim. W jego twórczości dominowały pejzaże i wartwe natury. Początkowo inspirował się realizmem, jednak w późniejszym okresie jego twórczości widoczny jest zwrot ku abstrakcji i inspiracje kubizmem oraz postimpresjonizmem. Nie studiował w szkole artystycznej, lecz korzystał z konsultacji w pracowniach krakowskich artystów takich jak Jerzy Napieracz czy Jan Świderski. W 1965 roku został przyjęty do sekcji malarstwa Okręgu Krakowskiego Związku Polskich Artystów Plastyków, był także członkiem Grupy "Zachęta".