Dwudrzwiowa szafa w stylu Biedermeier. Mebel wykonany z dużą dbałością o detal, charakterystyczną dla epoki. Półkolumny flankujące boki szafy, owalne medaliony na drzwiach oraz tympanon – trójkątna nadstawa wykonane z masywu czeczoty o charakterystycznym, dekoracyjnym usłojeniu. Fronty drzwi oraz boki szafy zdobione techniką fladrowania, czyli malarskiego imitowania naturalnego usłojenia drewna. Drzwi zdobią cztery duże, owalne płyciny z czeczoty kontrastujące z ciemniejszymi obramieniami. Mebel zwieńczony trójkątną nadstawą z płaskorzeżbioną rozetką na środku.

Styl biedermeier w meblarstwie rozwinął się w latach 1815–1848, jako mieszczańska odpowiedź na monumentalny i reprezentacyjny styl empire. Jego istotą jest połączenie prostoty z elegancją oraz funkcjonalności z wysoką kulturą rzemiosła. Meble biedermeierowskie charakteryzują się spokojnymi, klarownymi liniami, harmonijnymi proporcjami i ograniczeniem dekoracji do subtelnych detali, takich jak delikatne profilowania, geometryczne akcenty czy nawiązania do klasycyzmu. Zdobienie nie polega tu na bogatej ornamentyce, lecz na pięknie materiału — często wykorzystywano fornir z różnych gatunków drewna charakteryzującyh się dekoracyjnym usłojeniem albo stosowano techniki malarskie imitujące szlachetne usłojenie. W meblach dominują ciepłe barwy, gładkie powierzchnie i elegancja wynikająca z umiarkowania. Styl biedermeier ceni przede wszystkim wygodę, domowy charakter i praktyczne zastosowanie, a jednocześnie zachowuje wyjątkową szlachetność i wyrafinowanie formy.