Tradycyjna ikona przedstawiająca Matkę Boską z Dzieciątkiem, wykonana w technice tempery na desce. Kompozycja nawiązuje do klasycznych wzorców ikonograficznych Kościoła wschodniego, ukazując Maryję jako Hodegetrię. 

Hodegetria (gr. Wskazująca Drogę) to najstarszy i najbardziej rozpowszechniony typ ikonograficzny Matki Boskiej z Dzieciątkiem, popularny w sztuce bizantyjskiej i prawosławnej.  Maryja przedstawiana jest trzymając Jezusa na lewym ramieniu, a prawą dłonią wskazuje na Niego, ukazując Go jako Drogę do zbawienia. Maryja ukazana została frontalnie, w czerwonym maforionie zdobionym ornamentalnymi złoceniami, trzymając Dzieciątko Jezus na lewym ramieniu. Dzieciątko przedstawione zostało w jasnych szatach, z dłonią uniesioną w geście błogosławieństwa. Złocone nimby oraz dekoracyjne motywy roślinne podkreślają sakralny i uroczysty charakter kompozycji.

Widoczne napisy oraz sposób opracowania postaci wskazują na silne związki z tradycją wschodniochrześcijańską. Ikonę cechuje spokojny wyraz twarzy, subtelne modelowanie form oraz symboliczne użycie kolorów typowe dla dawnego malarstwa ikonowego. 

Ikona posiada zarówno walory religijne, jak i artystyczne, dzięki czemu może pełnić funkcję dewocyjną, dekoracyjną lub kolekcjonerską. To wyjątkowy przykład tradycyjnej sztuki sakralnej związanej z ikonografią bizantyjską i prawosławną.